Terwijl heel Opzij-lezend Nederland verongelijkt een uitspraak van Jeroen Pauw aan een tuinbroekenanalyse onderwerpt, in een wanhopige poging te verbloemen dat zij het toch jammer vinden niet bij zijn top 200 te horen, en de volledig onzichtbare partijvoorzitter van een van onze landelijke partijen haar partijleider en fractievoorzitter onzichtbaarheid verwijt, verzamelden zich op 4 oktober 2011 enkele gelukkige verslaggevers die een historische keynote van Apple mochten meemaken. Deze keer niet historisch omdat Apple een revolutionair nieuw apparaat zou presenteren. Daags voor de keynote immers hing het uitblijven van de iPhone 5 al in de lucht. Nee: deze keynote moest zijn historische waarde vooral ontlenen aan het feit dat Steve Jobs, in zijn zwarte truitje en net iets te weinig flatteuze spijkerbroek, niet de sprekersrol zou vervullen. Op 24 augustus j.l. legde hij zijn functie neer en COO (Chief Operating Officer) Tim Cook zou hem opvolgen. De keynote van 4 oktober 2011 zou zijn podium zijn. Speciaal voor de gelegenheid had de nieuwe CEO (op een scrabblebord een kwestie van 1 letter) ook zijn burgerkleding uit de kast getrokken.
Via twitter hield de wereld me op de hoogte van de allerlaatste ontwikkelingen. Daar, in dat vacuüm dat zich welhaast niet anders laat omschrijven dan het minimaal zo weinig flatteuze: ‘wereldwijde web’, leek teleurstelling een belangrijke plaats in te nemen. De keynote was niet spannend, weinig vernieuwend, en het uitblijven van de iPhone 5 was daarbij koren op de molens van alle criticasters. Ik wil geen presentatie recenseren. Dat soort flauwekul laat ik graag over aan mensen die echt niks anders te doen hebben. Immers: de keynote is per definitie een presentatie van een ‘stand van zaken’; een presentatie ook van nieuwe producten. Die producten kun je recenseren. De rest is, wat mij betreft, bijzaak.
Toch: vanmorgen las ik een zin die, zoals Acda en de Munnik dat zouden zeggen, wel de waarheid raakt: ‘Stop whining, this *is* the iPhone 5’. Wat mij betreft een zin die de vinger op een zere plek legt en een Shakespeariaans tintje geeft aan de keynote van gisteren: “What’s in a name? That which we call a rose, by any other name would smell as sweet.” De nieuwe iPhone verliest haar rozengeur bij een groot aantal Apple fans schijnbaar wel wanneer het niet iPhone 5, maar iPhone 4S heet.
De grap is dat de nieuwe telefoon er weliswaar uitziet als de vorige iPhone, maar wel alles in huis heeft om opnieuw trendsettend te zijn. Goed: het ding genereert geen hologrammen, zet geen koffie en is niet uitrekbaar tot iPad-formaat, maar in de praktijk heeft Apple een verdomd goede telefoon nog beter gemaakt. Waarde fans: voordat u dus teleurgesteld de zaal verlaat, applaudisseer nog even. Apple is in navolging van Philips niet alleen bezig met revolutie, maar ook met het ‘better’ maken. Let’s.