Met veel enthousiasme heb ik de presentatie van de Ipad op internet gevolgd. De Ipad, een nieuwe tablet pc van Apple, die alles moet hebben dat een mens redelijkerwijs kan willen. Het helpt ons straks lezen, schrijven, voeden en liefhebben. Het is de nieuwe bijbel voor de technologische generatie, die zich voortdurend met gadgets gek laat maken en springt van Ipod naar Iphone. I have a dream? I have an I. Grappig genoeg is Apple daarbij een opvallende koploper. Hun computers en laptops werden nooit door het grote publiek gekocht, hoewel ze andere computers qua snelheid en schoonheid ver achter zich laten, maar toch werd Apple bekend door zijn reeks Macintosh-computers, de iPod-muziekspelers en de iPhone-smartphone. Een koploper dus. Het geeft ons te raden.
I-technologie, zoals ik de hele computer tendens maar even noem, is nooit revolutionair snel gegaan. Eerlijk is eerlijk: voordat we een Iphone kregen, kregen we een telegraaf, een telefoon en een gewone mobiele telefoon. Mensen die revoluties prediken op dit gebied, zijn hartstikke gek. Ze zijn vergeten hoeveel tijd het allemaal heeft gekost. De snelle ontwikkelingen op het gebied van mobiele telefoons zijn helemaal zo snel nog niet. Ze passen in een lange geschiedenis. Een evolutie dus. Dat klinkt evident, maar is het in taalgebruik nog vaak niet.
Overigens is de technologische evolutie geen garantie voor een algehele tendens van ontwikkeling. Het klinkt wat behoudend, maar feitelijk zijn computers een belangrijke motivatie achter de verplatting van menselijk intellect. Veel van de mensen immers leest niet veel meer tegenwoordig dan de updates van de www’s op hyves en de twitterpagina’s van nietszeggende beroemdheden. Voetballertjes die vertellen dat ze bij een of ander concert zijn geweest hebben zo de plaats ingenomen van een mooie roman van Milan Kundera. Doodzonde, maar jammer genoeg dichterbij de waarheid dan een intelligente samenleving. Mensen zijn dommer dan ze ooit waren waarschijnlijk, omdat ze zelf de moeite niet meer nemen om na te denken. De doodse stiltes in de trein, de wachttijden bij de bus, de koffiepauzes tijdens de studie of het werk… ze zijn vervangen door een irritant gepiep en surfen via het 3g netwerk. Daar zal de Ipad ook niks aan veranderen.
Mensen zijn dom. Dat is dan de evolutie die we hebben doorgemaakt. Intelligentie is voor iedereen voor handen en dat is voldoende reden om het te laten liggen. De man in de bus weet niet eens hoe hij kauwgom eet met zijn mond dicht. De vrouw op het station kan het perron niet vinden zonder eerst op haar zwart-glimmende telefoon de tijden op te zoeken. Een gruwelijk tekort. En het ergste? Het ergste is dat ik me er ook schuldig aan maak. Al sinds ik mijn blackberry heb, ben ik me er van bewust dat het niet de nieuwste Iphone is en ik kijk nu al halsreikend uit naar de Ipad, omdat ik daar mijn technologische impotentie goed mee kan maken. Die Ipad gaat mij weer mijn mannelijkheid terugbezorgen. Pas als ik dat ding in mijn handen heb, ben ik weer de koning… tot Apple weer iets nieuws op de markt brengt. Ze hebben geld genoeg om van alles te onderzoeken. Bijna iedereen in de wereld heeft ondertussen toch zo’n superfraaie telefoon?