Op de valreep is 2011 het jaar geworden waarin ’t Speelhuis in Helmond in vlammen opging. Het zal u niet ontgaan zijn. Mij is het in ieder geval niet ontgaan. Toen ik gisteren op weg was van de supermarkt naar huis zag ik de metershoge vlammen.
Ik weet nog dat ik zei: Dat is het speelhuis. En verdomd ik had gelijk. Niet het beste moment om je gelijk te halen. Want er staan gebouwen in de omgeving die beter in vlammen op zouden gaan. Dat is geen nieuwjaarswens overigens. Dat is een keiharde constatering. Het markante gebouw, met daaromheen de kubuswoningen van de bekende architect Piet Blom, voegde iets toe aan Helmond. Het was een bijzonder complex. Het is er niet meer. Ik heb daarstraks de moeite genomen om even door het centrum te wandelen en van verte het karkas te aanschouwen. Het is tragisch dat het speelhuisplein, dat in 1977 in aanwezigheid van kroonprinses Beatrix werd geopend, er nu zo bij ligt.
En ja: ik had me voorgenomen om nog een jaaroverzicht te maken. Waar ik in zou gaan op het hartbrekende dossier Mauro, op de zo hilarische ‘plaszak’. Waar ik ook in het bijzonder aandacht zou besteden aan het overlijden van o.a. Steve Jobs, Albert Heijn, Osama Bin Laden en Kim Jong-il natuurlijk. Zij wisten allemaal op hun eigen manier de wereld in beweging te brengen, naar onze maatstaven op goede én slechte manieren. Maar ze maakten zichzelf onsterfelijk, en stierven uiteindelijk dan toch… in 2011.
Ik ga u er niet mee lastig vallen. Het is er de dag niet voor. Ons theater, een Helmonds theater met tientallen jaren aan geschiedenis en een geheel eigen sfeer en karakter is gisteren helaas ten onder gegaan. En daarvoor, zeer gewaardeerde lezers, hou ik graag een dagje stil.
Zag je log via de RT van Erik de Vries. Dank voor je bijzondere log met mooie en trieste foto’s. “Ons” theater, ik krijg net als jij het idee dat heel Helmond inclusief een deel van de omgeving dat zo voelt! Helaas is het steeds waar: je weet pas wat je mist al het er niet meer is…..
Mirjam