Parktheater, dinsdagavond. Lastig parkeren. De stad lijkt uitgelopen voor het toneelstuk Cloaca. De volle theaterzaal zou dat beeld nog verder bekrachtigen. Slechts een paar lege stoelen, voor het contrast. Het is lang geleden dat ik hier was. Wij wijken eerder uit naar de Schouwburg in Tilburg. Die hebben gewoon meestal een betere programmering. Vanavond blijven we dichter bij huis.
Het licht gaat aan op het podium. Een man met telefoon in de hand speelt een gesprek na. De eerste indruk van het stuk is wat kneuterig. Een conversatie met een niet bestaand persoon. Kort vrees ik dat dit de klankkleur van de avond zal zijn. Ik krijg ongelijk.
Het stuk blijkt gelijk een stoomlocomotief op trans-Siberische spoorlijn; langzaam en met veel lawaai zijn snelheid zoekende, om uiteindelijk op topsnelheid haar eindpunt te bereiken. De vriendschap tussen het viertal blijft wat oppervlakkig. De dialogen wat eindeloos en vooral langdradig, maar als het stuk zo’n anderhalf uur bezig is, zit de toeschouwer uiteindelijk helemaal in het verhaal. Spijtig genoeg duurt het geheel slechts twee uur. Met Vladivostok al in zicht, sprint de locomotief haar laatste meters door het wat al te dorre landschap.
Op weg naar buiten besluit ik wat twijfelend dat Thijs Römer de ster van de avond is. Twijfelend omdat Guy Clemens eveneens zijn ziel in het verhaal weet te leggen. Sieger Sloot blijft de zwakste schakel. Zijn overdreven huilscènes, o.a. aan de borst van een prostituee, overtuigen op geen enkele manier. Sterker nog: het doet de prestaties van Römer en Clemens weer snel vergeten. Het vlakke spel van Tygo Gernandt benadrukt de vlakheid van het geheel. Twee goede acteurs maken geen goed stuk. Ze maken niet eens een half goed stuk. Uiteindelijk zorgt het verhaal er nog net voor dat Cloaca een alleraardigst stuk is. Niet kneuterig, maar ook niet prachtig. Als een mooie vleesvork met botte punten.
In de auto bedenk ik me hoe een van de karakters het vermogen claimde om echte schoonheid te herkennen. Ik vraag me af of ik echte schoonheid zou herkennen. Niet op deze dinsdagavond. Niet hier. Niet in dit parktheater.