Het is weer december, 16 december
Ik rem af, want ik herinner. Het is weer december. De lucht is grijs, zoals we dat van haar gewend zijn in deze laatste, doorgaans ijzig koude, maand. Ik bezie van achter mijn beeldscherm…
Ik rem af, want ik herinner. Het is weer december. De lucht is grijs, zoals we dat van haar gewend zijn in deze laatste, doorgaans ijzig koude, maand. Ik bezie van achter mijn beeldscherm…
Ik weet niet zeker of voor jou iedere dag er hetzelfde uitziet. Iedere ochtend begint op dezelfde manier. Ik weet niet zeker of voor jou iedere dag er hetzelfde uitziet. Ik weet wel dat de dagen soms verdacht veel op elkaar lijken, in jouw gezelschap. Een gezelschap waar ik natuurlijk allang niet meer zonder zou kunnen.
De zon scheen helder die dag in Lissabon, de stad straalde in alle kleuren en geuren die je van een mediterrane metropool kan en mag verwachten. Marloes en ik hadden besloten om de stad…
“Wanneer zijn we hem verloren?” Ik kijk naar mijn telefoon, uit het veld geslagen door een herinnering. Een foto ooit op Ameland genomen. Mijn woorden zijn aan mijn vrouw gericht, die zonder te zien…
Het is druilerig als ik naar de boot wandel. De lucht grijs. Termen als grauw passeren de revue. Ergens achter in mijn hoofd heb ik al een gedicht geschreven over afscheid nemen. Het is…
Ome Jan. Misschien heb ik daarmee wel genoeg gezegd. Wat wil ik nog meer zeggen? Dat ie veel te lang ziek is geweest? Dat is bekende informatie. Dat in die tijd ome Theo…