Ik heb er even wat geheimzinnig over gedaan op hyves, het bewust verzwegen, maar vandaag is het dan toch rond: ik heb een baan. Na een kort maar gedegen arbeidsvoorwaardengesprek ben ik vanmiddag aangenomen bij de gemeente Helmond. Ik ben uiteraard erg blij.
Wat ik de komende maanden ga doen, moet ik nog gaan ondervinden maar de functie richt zich op contact met en beleid ten aanzien van wijk- en buurtorganisaties. Precies een van die dingen die ik erg leuk vind om mee bezig te zijn. Ik ben jarenlang actief geweest in de wijkorganisatie in mijn eigen wijk en ben dol op netwerken. Combineer die twee en gooi er wat beleid bij, iets waar mijn master zich op richt, en je hebt een fantastisch gerecht. Een gerecht waar ik vanaf 1 december van ga genieten.
Het enige waarvoor ik nog een modus moet vinden, is het afronden van mijn master terwijl ik met deze nieuwe uitdaging aan de slag ga. Mijn scriptie onderwerp is inmiddels al vastgesteld en heeft weinig met wijken te maken. Mijn onderzoek zou ik o.a. in december gaan verrichten en dat kan zomaar ineens een stuk moeilijker worden. Als ik echter in november al aan de slag kan, dan, zo heb ik bedacht, kan ik een grote slag slaan alvorens ik in Helmond aan het werk ga.
Ik hoef overigens vooral december te overleven. Na december stoppen mijn colleges en heb ik dus een stuk minder verplichtingen in Nijmegen. Dan kan ik mijn weekenden gebruiken voor het schrijven van mijn scriptie.
Al die zorgen wil ik even naast me neerleggen: ik heb een baan en ben dolgelukkig. Na een stapeltje brieven en een verzameling gesprekken ben ik aangenomen bij de baan die me, van al mijn sollicitaties, ook echt het leukste leek. Dat kunnen ongetwijfeld niet veel mensen zeggen.
Ik ben onder de pannen; voorzien; niet meer werkeloos. Ook dat kunnen, juist in deze periode, steeds minder mensen zeggen.
En wat een baan!
3 reacties