Echte vrijheid heeft geen grenzen

Wat ik jammer vind? Toch vooral dat de hele discussie over de vrijheid van meningsuiting in relatie tot Turkije zich inmiddels lijkt te beperken tot de rol van Ebru Umar. Ebru Umar: Tendentieus, ongefundeerd en nodeloos kwetsend. Alleen dan met pretentie. Zij werd het boegbeeld van een vrijheid die, als het aan haar zou liggen, voor al haar tegenstanders ingeperkt zou worden. Precies zoals dictators dat doorgaans ook graag zien. Nederturken mogen volgens haar wél Erdogan beledigen, maar als ze hem toejuichen is de multiculturele samenleving mislukt. Als ze het met haar oneens zijn, zijn ze niet voldoende Nederlander. Haar dubbele moraal is zo verontrustend dat ik me, sinds lange tijd, weer verbaas over de Nederlandse televisie: een podium voor al haar kunstjes. Een kritische houding lijkt volledig te ontbreken, zelfs bij Powned, die dit soort zaken in het verleden veelal moeiteloos bloot wist te leggen.
 
-Vrijheid-
 
Ik ben er groot voorstander van. Veel groter voorstander nog dan Ebru Umar voorstander is van de vrijheid die ze zogenaamd verdedigt. In de samenleving waar ik voor vechten wil, mag niet alleen Umar zeggen wat zij denkt, ongefundeerd en onder begeleiding van allerlei nodeloos kwetsende scheldwoorden. In mijn Nederland is er ook ruimte voor haar opponent. In mijn Nederland is er ook ruimte voor mensen die niet juichen voor ons koningshuis of onze minister-president. Want nee, beste mensen, vrijheid van meningsuiting laat zich niet begrenzen tot de mening van de meerderheid. Het is geen toetsingsinstrument of meningensluis. Het is de garantie dat iedereen voor zijn of haar mening uit mag komen. Ook als dat een onredelijk domme mening is.